Dokter Luister Nou!

Indringend verhaal over de gevolgen van een foute diagnose

Zomaar wat citaten…

Schermafbeelding 2014-03-06 om 15.06.22In de Gooi- en Eemlander van 18 februari 2014 trof ik bijgaand artikel aan met als kop “Winst boven belang patiënt” en alsd onderliggende titel de vraag “Hoe investeerders geld kunnen verdienen aan zorg die nu al te duur is?” Ik heb daar als schrijver van mijn boek “Dokter, luister nou!” over de praktische gevolgen van een dergelijk beleid nauwelijks iets aan toe te voegen. Het artikel, op basis van een interview van de SP tweede kamer leden Renske Leijten en Henk van Gerven, laat aan duidelijkheid niets te wensen over.
Ik volsta met een paar belangrijke opmerkingen te citeren:
  1. Winstuitkeringen door ziekenhuizen brengen grote risico’s met zich mee. Omdat alle aandeelhouders rendement willen zien zal het ziekenhuis onmaatschappelijke keuzes gaan maken over welke zorg zij aanbiedt en aan wie zij die aanbiedt. Onrendabele patiënten? Niet opnemen! Onrendabele behandelingen? Niet meer uitvoeren!
  2. Uit internationaal onderzoek blijkt dat in ziekenhuizen zonder winstoogmerk meer en beter gekwalificeerd personeel werkt.
  3. Niet alleen in de politiek is het enthousiasme om de winstuitkering voor ziekenhuizen te introduceren lauw, ook medisch specialisten zien er niets in.
  4. Zij vrezen dat vooral rendabele behandelingen aangeboden zullen worden en dat er vooral patiënten  geworven zullen worden die winst opleveren.
  5. De winst die in de zakken verdwijnt van de investeerders wordt door ons allemaal opgebracht via de zorgpremie. Dat geld kan niet meer worden geïnvesteerd in de zorg!
  6. In tien jaar tijd is het bedrag dat zorgverzekeraars en zorginstellingen als reserve hebben aangelegd met 12 miljard (!!) gegroeid, een verdubbeling.
  7. We hebben gezien waartoe kortzichtige aandeelhoudersbelangen hebben geleid in de bankensector.
Zomaar enkele citaten.
Advertisements

Belang van Empathie

Op radio 2 was vandaag 10-1-2014, tussen 12.30 en 13.00 uur, enen mevrouw Bensing aan het woord.
Ze is een goed ingevoerd iemand in de medische wereld en repte van een onderzoek naar het gebruik van Placebo medicijngebruik.

Ze legde prachtig uit hoe het werkt, niet alleen bij medicijngebruik, maar in het algemeen tussen dokters en patiënten.
Dat dus, zo heeft wetenschappelijk onderzoek uitgewezen, de aandacht, het luisterend oor, en de empathie vanuit de dokter naar zijn patiënten een veel belangrijker rol speelt dan gedacht.

Dat als de dokter een vriendelijk en invoelend gesprek met de patiënt voert, de kwaal uitlegt, en een behandeling voorstelt, zelfs zonder het nog toe te passen, denk aan placebo- en echt medicijngebruik, de aanmaak van bijvoorbeeld dopamine door het lichaam zelf al wordt opgestart en de genezing ingezet.

Het accent in haar betoog lag op de manier waarop artsen hun patiënten aanhoren, hen vervolgens het een en ander aan genezingsmogelijkheden uit de doeken doen, en dat dit dus heel bepalend is voor het genezingsproces.
Ik ben het helemaal met haar eens. 
Het doet er dus echt heel veel toe hoe een dokter met zijn patiënten omgaat!

Dit spreekt voor zich….

Schermafbeelding 2014-01-07 om 14.27.30 Schermafbeelding 2014-01-07 om 14.28.04

Patient krijgt onvoldoende informatie

Schermafbeelding 2014-01-07 om 14.35.05Nu eens niet geciteerd uit mijn boek “Dokter, luister nou“, gebaseerd op dokters die slecht of helemaal niet luisteren, op het kennisverschil tussen artsen en hun patiënten en hoe daarmee wordt omgegaan, en de patiënt die zijn machtspositie niet onderkent en zich met een kluitje in het riet door de dokter weg laat sturen.
Dit keer naar aanleiding van een artikeltje uit de Gooi- en Eemlander van 6-1-2014 (bijgevoegd), over een onderzoek van de Patiëntenvereniging Darmkanker Nederland. En ook nu weer gaat het over patiënten die te weinig informatie krijgen over de verschillende behandelmethoden van hun ziekte. Ook het gebrek aan nazorg komt ter sprake.
Baseer ik me in mijn boek nog op mijn persoonlijke ervaringen, de genoemde Patiëntenvereniging gooit er het resultaat van een heus onderzoek tegenaan.
Wanneer, oh wanneer, gaat dit kwartje vallen?

3. Veel fysiotherapeuten denken aan stoppen met hun praktijk (Gooi- en Eemlander 30-12-2013)

Schermafbeelding 2014-01-07 om 14.24.35De toekomst van fysiotherapeuten staat op het spel. En dat is in mijn ogen, als schrijver van het boek Dokter, luister nou!”, een heel kwalijke zaak.
De oorzaak is naar mijn mening ten dele te herleiden in het thans geldende vergoedingssysteem. 
Het krantenartikeltje haalt ook aan dat fysiotherapie niet in het basispakket zit en veel mensen zich geen aanvullende verzekering kunnen veroorloven. Bovendien wordt gerept van de vele administratieve vergoedingsprotocollen waaraan de fysiotherapeuten van de Zorgverzekeraars dienen te voldoen en onnodige veel tijd moeten besteden.
Maar naar mijn mening gaat het toch nog wel verder. Het vergoedingssysteem plaats zorg zoals die door de huisartsen (ik doel dan op de behoefte aan meer huisartsen in de buurt van de patiënten dan nu mogelijk c.q. vergoedbaar is), de fysiotherapeuten en bijvoorbeeld ook de thuiszorg verleend zou kunnen en moeten worden buiten de vergoeding vanuit het basispakket. 
De huisarts heeft maar beperkt tijd voor zijn patiënten, de fysiotherapeut zit niet in het basispakket en de thuiszorg wordt een zaak van de gemeentes (net als ophalen huisvuil, paspoortverlening en bouwvergunningen…). Het heeft er veel van weg dat die eerste lijnszorg, en daarmee volgens mij een methode om mensen niet onmiddellijk met al hun kwalen richting ziekenhuizen te sturen, het af moet leggen tegen het juist vooral toch maar medisch technische ingrijpen in ziekenhuizen (de specialist). Een richting die juist wel in het basispakket van de Zorgverzekeraars zit.
En daarmee voorkomen we niet, maar koersen we vooral af op het quasi idealisme dat alles in en ziekenhuis te genezen valt.
Wat ik als schrijver van Dokter, luister nou!” nu vooral graag wil is dat u bezint voor u begint. Dus lees mijn boek en denk heel goed na.
Niet alleen aan u als patiënt, maar zeer zeker is dit betoog ook een appèl aan de heren en dames politici, de Zorgverzekeraars, en niet in de laatste plaats aan de artsen. 
Kijk nou toch eens iets meer holistisch naar uw patiënt. 
Bijkomend effect? Opnieuw, lees mijn boek. 
De hoofdpersoon in  mijn boek had op het moment dat het er op aankwam wellicht met een behandeling en de adviezen van een fysiotherapeut de best redelijk goede kwaliteit van zijn leven ongewijzigd kunnen verlengen en zelfs verbeteren. 
De prijs daarvoor? Zo’n duizend, niet uit het basispakket zorgverzekering vergoede, euro’s. 
De weg van medisch technische ingrepen, zo’n zes in totaal, heeft meer dan een honderdvoud ervan gekost. Oh ja……, natuurlijk wel vanuit het basispakket vergoed.
U vraagt mij hoe we de zorgkosten kunnen beheersen en zelfs omlaag brengen?

Zorgkosten blijven harder stijgen dan groei economie (Gooi- en Eemlander 28-12-2013).

Op zich al een merkwaardige koppeling. Ik bedoel dat je iemands gezondheidstoestand koppelt aan de economische groeimogelijkheden.

Schermafbeelding 2014-01-07 om 14.24.11

Natuurlijk moet de Zorg betaalbaar blijven. Maar met een iets anders ingericht vergoedingssysteem, een beetje mindere vercommercialisering van de Zorg, en door patiënten niet op één hoop te vegen met het produceren van witgoed, auto’s en meubilair kunnen die zorgkosten echt wel een heel stuk omlaag.
In het krantenartikel komt oud minister-president Wouter Bos aan het woord. Hij uit zich op een echt politieke taalkundige en cijfermatige wijze. Op zijn allerlkaatste zin in dit artikel na, en daar zit hem nu net de kneep: “We moeten naar een systeem waarin het loont om mensen gezond te laten zijn, ook als je ze niet behandeld“.
Laat ik daar nu net een heel boek aan gewijd hebben…

Hou op met dat gesteggel!

In de Gooi- en Eemlander van 10-12-2013 en onder de rubriek “Lezers schrijven” stelt de heer Hylke Tromp uit Loosdrecht het volgende (zie bijgevoegd artikel):
  1. Groen Links pleit als aanpak voor de kostenbesparing in de Zorg de toepassing van meer maatwerk.
  2. De schrijver is het daar helemaal mee eens en heeft het over een “gevecht tussen kabinet, gemeenten en zorgverzekeraars” terwijl intussen de patiënt he-le-maal uit beeld raakt.
  3. En de heer Tromp gaat verder met een verandersuggestie, namelijk de Zorg mee te organiseren rond de zorgvrager en niet rondom de desbetreffende organisaties en afzonderlijke disciplines.
  4. De patiënt, aldus de heer Tromp, moet het “onderwerp” van zorg worden en niet het “lijdend” voorwerp zijn.
  5. En de schrijver besluit met de mij uit het hart gegrepen zin “dat dit uitgangspunt een voorwaarde moet zijn voor meer maatwerk en dat dit ook het leidend thema dient te zijn bij het ontwerp en het inrichten van onder meer ziekenhuizen”.
In mijn boek beschrijf ik heel gedetailleerd waar de heer Tromp volgens mij op doelt en welke gevolgen het huidige politieke beleid en daardoor de vercommercialisering van de Zorg voor de patiënt heeft. Ik deel ook de visie van de schrijver van dit ingezonden artikel dat dit, het meer toepassen van maatwerk in plaats van al die protocollen en het routinematig werken in bijvoorbeeld ziekenhuizen (mijn interpretatie van zijn woorden)  wel eens heel positieve gevolgen kan hebben met betrekking tot het tenminste beheersen van de zorgkosten en waarschijnlijk zelfs een daling ervan.
Politiek, Zorgverzekeraars en Zorginstellingen, alsjeblieft, hou op met dat gesteggel over de vorm en de cijfers. Leg je oor eerst eens te luister bij al wat patiënt heet of kan gaan worden. Ja, wij allemaal dus, als burgers van Nederland! De patiënt weer als uitgangspunt en stop met die bureaucratie. 
 
Image

Open brief

Beste Miriam

Ik las zojuist in de Gooi- en Eemlander van vandaag, dinsdag 17 december, een artikel van jouw hand over de heer Moolhuizen (bij de foto staat overigens volgens mij abusievelijk de heer Molenaar genoemd, maar dat terzijde). Ik las dat artikel met meer dan normale belangstelling omdat ik persoonlijk hetzelfde heb ervaren.
Sterker nog, ik schreef er zelfs het boek “Dokter, luister nou!” over (tevens op de site 
http://www.dokterluisternou.nl
 ).
Het boek kreeg via je collega Laurien al een heel klein beetje aandacht (klein bijartikel in de G-E van 17-10-2013).
Hetgeen de heer Moolhuizen schrijft kan ik volledig onderschrijven. En de gevolgen zijn zo ernstig, zijn vrouw is dood, ik was het bijna) dat ik vond dat dit niet onbeschreven diende te blijven.
Intussen geef ik lezingen over mijn boek (in ziekenhuizen, voor patiëntenorganisaties, in politieke café’s – zoals in Laren -, bibliotheken, etc.)
Ik wil met dit berichtje de heer Moolhuizen een hart onder de riem steken en hoop eerlijk gezegd dat wij, ik bedoel jij, Miriam en ik en wellicht de heer Moolhuizen, eens tot een meer uitgebreid interview kunnen komen over dit zo schrijnende probleem. Het gaat daarbij niet alleen om onze verhalen, of uitsluitend dit ziekenhuis, maar ook om thema’s als de vercommercialisering van de zorg, de inrichting van het vergoedingsysteem, de kosten en de bezuinigingen in de zorg en daardoor de opgelegde protocollen en het werken langs routinematige weg voor medewerkers in de ziekenhuizen, en dat alles bepaald niet ten faveure van de patiënt. Mijn boek “Dokter, luister nou!” gaat niet expliciet over die thema’s maar legt wel in een indringend verhaal de gevolgen ervan in detail bloot.
En verder zal ik je artikel en mijn commentaar er op, zoals verwoord in dit bericht, via mijn uitgever (Van Lindonk & De Bres) op de site
http://www.dokterluisternou.nl laten plaatsen.
Ik hoor heel graag van je.

Groeten/Regards
Arie van Wijhe

 

ImageImage

DSC_0053

Chirurg had beter moeten communiceren

De Gooi- en Eemlander van 7-11-2013: “Chirurg had beter moeten communiceren

Image

Een chirurg wordt door de tuchtrechter veroordeeld.
De desbetreffende chirurg ontvangt op zijn spreekuur de patiënte van een collega, kent het dossier en de afspraken tussen de patiënte en haar eigenlijke chirurg niet, ziet een uitslag (over lymfeklieronderzoek nadat zij een borstkankeroperatie had ondergaan) op zijn scherm voorbijkomen en deelt die uitslag haar onverwijld mee. 
Maar dat was helemaal niet de bedoeling zo blijkt uit het relaas van de eigenlijk behandelend chirurg. In plaats van een afspraak over een wondinspectie werd het nu een onverwacht slecht nieuwsgesprek. En deze patiënte had van te voren met haar eigenlijk behandelend chirurg afgesproken dat ze onderzoeksuitslagen alleen wilde horen in het bijzijn van haar man!
Het tuchtrecht college zegt: “in het algemeen mag worden verwacht dat chirurgen afspraken maken over het informeren van patiënten en met elkaar communiceren over hun wensen. Zeker ook als het om belangrijke informatie gaat zoals de uitslag na een borstkankeroperatie”.

Ik sta met mijn verhaal over dokters die niet luisteren, niet naar patiënten, maar ook onderling slecht afstemmen en miscommuniceren, zoals in mijn boek “Dokter, luister nou!” zo nadrukkelijk wordt beschreven echt niet alleen. Getuige opnieuw een voorbeeld, zoals hierboven omschreven.